Ο περίτεχνος καθρέφτης δεσπόζει ανάμεσα στις δύο απλίκες πάνω από τον μπουφέ, ενώ την παράσταση κλέβει το Tabriz χειροποίητο χαλί.
Ο διάδρομος είναι πρόσβαση; Μάλλον, θα έλεγα, εισαγωγή την ελεγχόμενη αρμονία, σε ένα καθηλωτικό ρυθμό που αναδύεται από την ακολουθία των προσεκτικά επιλεγμένων αντικειμένων.
Μου αρέσουν πάρα πολύ τα τζάκια που ξεκινάνε από το δάπεδο, εδώ με επένδυση γρανίτη και στην καταλληλότερη χρωματική αντίθεση με τον τοίχο. Οι απλίκες απαραίτητες στο παριζιάνικο ύφος και οι κουρτίνες (εδώ, για όσους ενδιαφέρονται, το ράψιμο λέγεται ποτηράκι) προσθέτουν αρχοντιά παρά σκιάζουν.
Βελούδο στον καναπέ και ο ταμπουρές με μακρύ κρόσσι, ένα αξεσουάρ που επιβάλλεται αν θέλετε να προσθέσετε αρχοντιά.
Τριανταφυλλιά καπλαμάς για επένδυση στους τοίχους της βιβλιοθήκης. Σε κάθε δωμάτιο υπάρχουν διαφορετικές πολυθρόνες, όλες όμως με ξύλινο σκελετό και μονόχρωμο ύφασμα σουέτ ή αλκαντάρα.
Το μικρό καθιστικό πιο λιτό με Ινδικό μάρμαρο για επένδυση στο τζάκι, δύο πολυθρονάκια στραμμένα προς αυτό και μία vintage συρταριέρα.
Ο εξωτερικός χώρος που φιλοξενεί την περιορισμένη πισίνα και τον επίσης μικρό κήπο είναι στο πίσω μέρος του σπιτιού.
