Ένα παρεκκλήσι του 19ου αιώνα που βρίσκεται στο γραφικό χωριό Bazel της Φλάνδρας έχει μετατραπεί σε σπίτι με σοφίτα.
Αυτό που ζηλεύεις αρχικά είναι οι μεγάλοι, ανοιχτοί χώροι και τα μεγάλα παράθυρα με τις κωνοειδείς κορυφές. Τα παράθυρα επίσης είναι που διατηρούν την αρχιτεκτονική και θυμίζουν από πού προέρχεται αυτός ο χώρος, κάτι που δεν μπορεί να αλλοιωθεί όσο κι αν υπάρχει μοντέρνος προσανατολισμός στη διακόσμηση.
Η συνεύρεση του μοντέρνου με του παλιού είναι ιδιαίτερα εμφανής στο καθιστικό όπου οι καναπέδες, το τζάκι, η τραπεζαρία με τις Panton καρέκλες, αλλά και τα φωτιστικά, όπως και οι φωτογραφίες στους τοίχους είναι καθαρά μοντέρνα, ενώ τα άλλα τραπεζάκια είναι ξύλινες αντίκες. Ένας τόσο εξιδανικευμένος χώρος όπως το παρεκκλήσι δεν είναι εύκολο να τιθασευτεί και να επιβληθεί ένα ορισμένο ύφος πέρα από αυτό που επιβάλει η αρχιτεκτονική του, έτσι είναι αναπόφευκτος ο συνδυασμός, με το παλιό και το νέο να ανταγωνίζονται από χώρο σε χώρο πιο επικρατεί περισσότερο.
