Αν το έβλεπαν από μεγάλο ύψος σίγουρα θα το πέρναγαν για μια τεράστια κινούμενη μάζα, να πλανάται πάνω από την επιφάνεια του εδάφους, κάτασπρο μέσα στο πράσινο τοπίο. Η βίλα κέλυφος των Γιαπωνέζων ARTechnic μοιάζει να την ξέρασε το διάστημα μέσα από μια μαύρη τρύπα που συνθλίβει σχήμα, αλλά και χρόνο.
Κοιτώντας την στο σύνολό της, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά νομίζεις πως βρίσκεσαι σε κάποια διαστημική στοά, ένα προθάλαμο που η άκρη του δεν οδηγεί σε χώρο, αλλά σε χρόνο καθώς διασχίζοντάς τον, κάποια σημεία του μοιάζουν με καμπυλωτές εσοχές σε βράχους, όπως οι σπηλιές. Η ατμόσφαιρα όμως ξεπερνά συνεχώς την εποχή του και αυτό οφείλεται στην οργανική του μορφή. Στην ατέρμονη ροή που δεν επιτρέπει το σχήμα του να σιγάσει.
Σε ένα τέτοιο χώρο ο αέρας, το φως, οι σκέψεις, οι φωνές ανακυκλώνονται. Αν σφραγίσουν πόρτες και παράθυρα θα ζουν συνεχώς την ίδια μέρα. Ο χρόνος δεν θα τελειώσει ποτέ. Η ασταμάτητη ανακύκλωση μίας ιδέας δημιουργεί το άπειρο. Αυτό που τεμαχίζει, και συνεπώς σταματά, τον χρόνο, είναι οι άκαμπτες ιδέες που θέτουν όρια και τραβάνε γραμμές, σε αντίθεση με τις καμπύλες που καθιερώνουν το συνεχές. Άλλωστε το σύμβολο του άπειρου είναι ένα πλαγιαστό 8
