Βρίσκεται στο Esslingen της Γερμανίας με εμβαδόν 185 μ2 και χτισμένο σε τέσσερα επίπεδα αναπτυγμένα με τρόπο ώστε να διευκολύνει την θέα από το εσωτερικό καθώς έχουν άμεση πρόσβαση στην μεγάλη τζαμαρία.
Οι αρχιτέκτονες Braeuning-architekten απέφυγαν τους εσωτερικούς τοίχους κάνοντας ενιαίο το εσωτερικό μετατρέποντας το ιδιαίτερο σε κοινό μέσα στα πλαίσια μιας γενικότερης λογικής που υπακούει σε μια αμεσότητα και επιτηδευμένη προχειρότητα που θέλει το σπίτι να συμβάλει στη διευκόλυνση των καθημερινών λειτουργιών.
Όταν η αρχιτεκτονική επιβάλει λειτουργικότητα τότε η διακόσμηση δεν έχει κανέναν λόγο. Παρόλα αυτά δεν του λείπει το στυλ, το οποίο αναδεικνύεται μέσα από μια φιλοσοφία του χώρου και όχι μόνο για διακοσμητικούς λόγους.
Το άγριο σκυρόδεμα στους ανεπεξέργαστους τοίχους και η πατίνα στα σιδερένια μέρη προσανατολίζουν το στυλ το οποίο θέλει να απελευθερωθεί από το ανούσιο design.
Το γυαλί τόσο στους μεγάλους υαλοπίνακες στα παράθυρα, ή εσωτερικά χρωματισμένο, αλλά και το χρωματιστό δάπεδο «μαλακώνουν» τον χώρο που τον έχουν αγριέψει αρκετά το σκυρόδεμα και το σίδερο.
Ακόμα και τα παραταγμένα ξύλα στο πατάρι θέλουν να δώσουν το μήνυμα πως οτιδήποτε προορίζεται για τη χρήση δεν είναι κακό να φαίνεται.
Μας άρεσε η νεοτερικότητα στη δομή, τη μορφή και τη θέση των χώρων. Έτσι όπως είναι κατανεμημένα τα δωμάτια πολλαπλασιάζουν τον χώρο και δίνουν μια ευρύτητα που νομίζεις πως δεν τελειώνει πουθενά, απλά την ανανεώνει ο καθένας μιας και οι δραστηριότητές τους είναι κοινές, ή ορατές από όσους βρίσκονται εκεί.
Δεν μας άρεσε αυτή η γερμανική αισθητική του σκυροδέματος, είναι καθαρά θέμα ιδιοσυγκρασίας. Εμείς σαν Έλληνες σε ένα σπίτι με τοίχους στο γκρι του σκυροδέματος θα ήμασταν από αμήχανοι μέχρι θα αγγίζαμε τα πρόθυρα νευρικής κρίσης.
Το ιδιοσυγκρασιακό στοιχείο και οι ιδιαιτερότητες του κάθε λαού βέβαια για τους Γερμανούς δεν υφίσταται για τους οποίους υπάρχει μόνο το σωστό, που πάντα συμπίπτει (το σωστό) να είναι αυτό που αρέσει στους ίδιους.
